บทที่ 53 เคลิ้มนิด ๆ หวานหน่อย ๆ ระหว่างเรา

เรื่องบ้านของมู่จางก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี ตอนเย็นคนในครอบครัวทั้งหมดก็นั่งกินข้าวด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตา มีเสียงพูดคุย เสียงหัวเราะดังขึ้นเป็นระยะ ๆ อย่างมีความสุข

เช้าวันต่อมายังไม่ทันที่ซูเหยาจะทำอาหารเสร็จและมู่หานเองก็ยังไม่ได้ออกไปทำงานเสียงเคาะประตูหน้าบ้านก็ดังขึ้น

“ขอโทษนะครับ ที่นี่ใช่บ้านข...